Pięć metod oznaczania wilgotności gleby za pomocą analizatora

Dostawca wag precyzyjnych Podziel się z Tobą:

Przyrząd do pomiaru wilgotności gleby znany jest również jako: przyrząd do pomiaru wilgotności gleby, przyrząd do pomiaru wilgotności gleby, przyrząd do pomiaru wilgotności gleby, przyrząd do pomiaru wilgotności gleby, szybki analizator równowagi wilgoci , szybki przyrząd do pomiaru wilgotności gleby.

Analizator wilgotności halogenowy z ekranem dotykowym

Metoda 1: Metoda suszenia nazywana jest również metodą bezważkościową

Jest to najpopularniejsza metoda pomiaru wilgotności gleby. Zazwyczaj próbkę wilgotnej gleby o znanej masie waży się z nienaruszonej kolumny glebowej pobranej z naturalnego siedliska, suszy w piecu w temperaturze 105°C i waży. Utrata wody podczas ogrzewania odzwierciedla wilgotność gleby w mokrej próbce.

Metoda 2: Metoda z wykorzystaniem halogenowego analizatora wilgotności z ekranem dotykowym

W tym celu wykorzystuje się głównie zasadę międzynarodowej metody suszenia w piecu. Wyniki pomiarów są zgodne z wynikami pomiaru wilgotności w piecu, ale wydajność jest znacznie wyższa niż w przypadku pomiaru wilgotności w piecu.

Metoda 3: Metoda oporowa

Metoda ta wykorzystuje przede wszystkim fakt, że opór niektórych materiałów porowatych, takich jak gips, nylon, włókno szklane itp., jest związany z zawartością wody. Po umieszczeniu tych bloków z elektrodami w wilgotnej glebie, absorbują one wilgoć z gleby i osiągają stan równowagi. Opór elementów bloku jest określany na podstawie ich zawartości wody, która z kolei jest determinowana przez siłę ssącą lub podciśnieniową pobliskiej gleby. Zależność między odczytem oporu a procentową wilgotnością gleby można określić za pomocą metody kalibracji. Bloki te służą do określania zawartości wody w wybranych miejscach w terenie w czasie. Dają one dość dokładne odczyty wilgotności w zakresie ssania od 1 do 15 atmosfer.

Metoda 4: Rozpraszanie neutronów

Jest to przede wszystkim unikalna metoda określania wilgotności gleby w warunkach naturalnych. Skuteczność mierników wilgotności neutronowej opiera się na zasadzie, że wodór jest wyjątkowy ze względu na swoją zdolność do drastycznego zmniejszania prędkości szybkich neutronów i rozpraszania ich. Metoda ta ma oczywiste ograniczenia w przypadku gleb organicznych, ponieważ wiele związanych atomów wodoru w materii organicznej występuje w formach innych niż woda. Ponadto nie nadaje się ona do pomiaru zawartości wody w glebie na głębokości 0–15 cm w warstwie powierzchniowej.

Metoda 5: Metoda TDR TDR nazywana jest również reflektometrem.

Metoda pomiaru TDR została początkowo uznana za przydatną do określania objętościowej zawartości wody w glebie, a następnie do określania zawartości soli w glebie. TDR charakteryzuje się dużą niezależnością, a wyniki pomiarów są praktycznie niezależne od rodzaju gleby, jej gęstości i temperatury. Zastosowanie technologii TDR do określania stanu wilgotności gleby w warunkach oblodzenia pozwala uzyskać zadowalające wyniki, podczas gdy inne metody pomiarowe są trudniejsze. TDR umożliwia jednoczesne monitorowanie zawartości wody i soli w glebie oraz pomiar w tym samym miejscu i czasie. Wyniki są spójne.