Klasyfikacja laboratoryjnych wag elektronicznych

Waga jest najstarszym przyrządem pomiarowym służącym do ważenia przedmiotów. Istnieje od ponad 4000 lat i ewoluowała od prostych do złożonych, od modeli o niskiej do wysokiej dokładności. Ze względu na zasadę konstrukcji, wagi można podzielić na cztery kategorie: wagi skrętne, wagi hydrostatyczne, wagi dźwigniowe i wagi elektroniczne .

Jako podstawowy sprzęt do ważenia w laboratorium badań mikrobiologicznych, waga powinna być dobierana w zależności od różnicy między masą ważonego obiektu a wymaganiami dotyczącymi dokładności ważenia, a waga laboratoryjna powinna być używana do zrównoważenia masy obiektu. Waga elektroniczna. W porównaniu z wagami mechanicznymi, wagi elektroniczne w laboratorium charakteryzują się dokładnym ważeniem, częstym odczytem oraz szybkim i czytelnym wyświetlaczem. Posiadają również takie funkcje, jak kalibracja, wyświetlacz cyfrowy, automatyczne odrywanie, automatyczne wysyłanie danych oraz automatyczne wyszukiwanie błędów. W zależności od dokładności wagi elektroniczne można podzielić na następujące kategorie:

(1) Ultramikro waga elektroniczna

Maksymalny ciężar wag elektronicznych ultra-mikro wynosi 2 g~5 g, a wartość działki elementarnej jest mniejsza niż (maksymalna) waga 10-6.

(2) Śledź saldo elektroniczne

Dokładność ważenia wag mikroelektronicznych mieści się na ogół w przedziale od 3 g do 50 g, a wartość indeksowania jest mniejsza niż 10-5 (maksymalnego) ciężaru.

(3) Półmikro waga elektroniczna

Półmikrowagi elektroniczne ważą zazwyczaj od 20 g do 100 g, a ich działka wynosi mniej niż 10-5 (maksymalnego) ciężaru, np. 0,01 g w przypadku elektronicznej wagi laboratoryjnej.

(4) Stała waga elektroniczna

Maksymalne obciążenie stałej wagi elektronicznej wynosi na ogół od 100 g do 200 g, a jej wartość indeksująca jest mniejsza niż 10-5 (maksymalnego) obciążenia.

Metoda działania

1. Przygotowanie przed użyciem

Ustaw wagę na stabilnej powierzchni roboczej, wolnej od wibracji, przeciągów, bezpośredniego światła słonecznego i silnych wahań temperatury. Zamontuj szalkę wagi, aby wyregulować nóżki poziomujące, tak aby pęcherze znajdowały się pośrodku poziomu. Przed włączeniem zasilania sprawdź, czy lokalne napięcie prądu przemiennego jest zgodne z napięciem wymaganym przez wagę. Aby uzyskać dokładne wyniki ważenia, wagę należy rozgrzać przez co najmniej 30 sekund przed osiągnięciem temperatury roboczej.

Waga laboratoryjna

2. But

Po opróżnieniu szalki wagi i naciśnięciu przycisku, waga wyświetla autotest (wszystkie pola wyświetlacza podświetlają się na krótko) i wyświetla model wagi. Gdy waga wskazuje zero, można ją zważyć. Jeśli napotkasz różne klawisze funkcyjne i nie możesz ich przywrócić, możesz przywrócić ustawienia fabryczne poprzez ponowne uruchomienie.

3. Ważenie

Po skalibrowaniu wagi można ją zważyć. Podczas ważenia należy odczekać, aż zgaśnie znak „â—‹” w lewym dolnym rogu wyświetlacza, zanim dokona się odczytu. Podczas ważenia należy obchodzić się z badanym obiektem ostrożnie i upewnić się, że waga nie jest przeciążona, aby nie uszkodzić czujnika wagi.

Wyczyszczone: Jeśli waga jest pusta i wyświetlacz wskazuje, że nie jest zerowana, naciśnij przycisk , aby waga wyświetliła zero przed wykonaniem normalnego ważenia.

Łuszczenie: Do ważenia wymagane są drobne cząstki i ciecze. Pojemnik umieszcza się na szalce wagi, naciska się przycisk, aby wyzerować wagę, a następnie umieszcza pojemnik i przedmiot do ważenia na szalce wagi. Wynik na wyświetlaczu wagi to masa netto wyżej wymienionego przedmiotu.

4. Wyłączenie

Upewnij się, że płytka wagi jest dociśnięta po usunięciu pustego ładunku. Jeśli waga laboratoryjna nie będzie używana przez dłuższy czas, odłącz ją od zasilania.