Wat zijn de classificaties van schalen?

De classificatie van weegschalen kent een engere en een bredere betekenis. In de engere zin verwijst de weegschaal naar de mechanische weegschaal met dubbele schijf en gelijke armen. Dit is een weeginstrument dat gebruikmaakt van het principe van de hefboomwerking om het te meten object te vergelijken met het overeenkomstige gewicht en zo de kwaliteit van het object te bepalen. De algemene weegschaal omvat drie typen: de mechanische weegschaal met dubbele schijf en gelijke armen, de mechanische weegschaal met enkele schijf en ongelijke armen, en de elektronische weegschaal.

Dubbele schijf-gelijkarm mechanische balansen worden over het algemeen in drie typen ingedeeld: gewone balans, differentiële balans en plankbalans. Ze kunnen ook worden onderverdeeld in vier typen: verificatiebalans, analytische balans, precisiebalans (zoals een weegschaal met een nauwkeurigheid van 0,01 gram) en gewone balans.

De verificatiebalans is een balans die specifiek wordt gebruikt door de meetafdeling, de afdeling goedereninspectie of andere relevante afdelingen of fabrieken om het gewicht te controleren of te kalibreren.

Precisieweegschaal

Analytische weegschalen zijn zeer nauwkeurige weegschalen die worden gebruikt voor chemische analyses en het nauwkeurig meten van stoffen. In de meeste gevallen is de minimale schaalverdeling van dit type weegschaal minder dan 10⁻⁵ van het maximale weegbereik. Analytische weegschalen kunnen worden onderverdeeld in constante weegschalen (weegbereik en minimale schaalverdeling zijn 100-200 g en 0,01-1 mg), semi-microweegschalen (30-100 g en 1-10 g), microweegschalen (afhankelijk van het meetbereik en de minimale schaalverdeling zijn 3-30 g en 0,1-1 g) en ultra-microweegschalen (3-5 g en minder dan 0,1 g).

Een precisieweegschaal wordt veel gebruikt voor het nauwkeurig meten van diverse stoffen. De minimale weegschaalwaarde ligt doorgaans tussen de 10⁻⁵ en 10⁻⁴ van het maximale gewicht.

Hoe gebruik je de weegschaal?

1. Het moet op een vlakke plek worden geplaatst. De spelcode moet worden gereset naar nul.

2. Stel de balansmoeren (de moeren aan beide uiteinden van de balans) zo af dat het nulpunt wordt ingesteld totdat de wijzer is uitgelijnd met de centrale schaalstreep.

3. In het linker bakje wordt het te wegen object geplaatst en in het rechter bakje het gewicht (linker object, rechter code). Afhankelijk van de eigenschappen van het te wegen object, moet dit op een glazen schaal of schoon papier worden geplaatst. Het gewicht van de glazen schaal of het papier moet vooraf op dezelfde weegschaal worden gewogen, waarna het te wegen object erop wordt geplaatst.

4. Het toegevoegde gewicht wordt verhoogd vanaf de geschatte maximale waarde van het te wegen object en geleidelijk verlaagd. De weegschaal kan slechts tot op 0,1 gram nauwkeurig worden gewogen. Voeg gewichten toe of trek gewichten af ​​en verschuif de schuif op de liniaal totdat de wijzer weer is uitgelijnd met de middelste schaalstreep.

5. Te koude of te warme voorwerpen kunnen niet op een weegschaal worden gewogen. Ze moeten in een desiccator op kamertemperatuur worden gebracht voordat ze worden gewogen (of in een speciaal daarvoor bestemd vat).

6. De massa van het object = het gewicht van het gewicht + de graad die wordt weergegeven door de reiscode

7. De gewichten moeten voorzichtig met een pincet worden opgepakt. De verwijderde gewichten moeten in de gewichtenbak worden geplaatst. Na het wegen moet het gewicht teruggezet worden naar nul.

8. Bij het wegen van droge, vaste geneesmiddelen legt u een stuk papier van dezelfde kwaliteit op elk van de twee schalen en weegt u vervolgens het geneesmiddel op het papier.

9. Geneesmiddelen die gemakkelijk vloeien, moeten in glaswerk (zoals kleine maatbekers en horlogeglazen) worden gewogen. 10. Als de code roestig is, is het meetresultaat te laag; als het gewicht versleten is, is het meetresultaat te hoog.