Prinsip Spektrofotometer Ultraungu

Spektroskopi UV-vis dianggap sebagai alat penting dalam kimia analitik. Malah, ini adalah salah satu teknik yang paling biasa digunakan dalam makmal klinikal dan kimia. Alat ini digunakan untuk analisis kualitatif dan pengenalpastian bahan kimia. Walau bagaimanapun, kegunaan utamanya adalah dalam penentuan kuantitatif sebatian organik dan bukan organik yang berbeza dalam larutan.

Spektroskopi pada asasnya adalah mengenai interaksi antara cahaya dan jirim. Apabila cahaya diserap oleh jirim, hasilnya ialah peningkatan kandungan tenaga atom atau molekul. Penyerapan sebatian kepada cahaya nampak atau ultraungu menghasilkan spektrum yang berbeza.

Apabila sinaran ultraungu diserap, ini menyebabkan elektron teruja dari keadaan dasar ke keadaan tenaga yang lebih tinggi. Teori yang berkaitan dengan konsep ini menyatakan bahawa tenaga sinaran ultraungu yang diserap sebenarnya sama dengan perbezaan tenaga antara keadaan tenaga tinggi dan keadaan dasar.

Spektrofotometer Kelihatan Ultraungu

Prinsip asas spektrum UV:

Prinsip spektrofotometer UV mematuhi hukum Beer-Lambert. Hukum ini menyatakan bahawa, apabila pancaran monokromatik melalui larutan bahan penyerap, kadar penurunan keamatan sinaran dan ketebalan larutan penyerap sebenarnya berkadar terus dengan kepekatan larutan dan sinaran datang.

Hukum tersebut dinyatakan oleh persamaan berikut:

A = log (I0 / I) = ECI

A bermaksud penyerapan, I0 untuk keamatan cahaya pada kolam sampel, L untuk keamatan cahaya yang meninggalkan kolam sampel, C untuk kepekatan zat terlarut, L untuk panjang kolam sampel dan E untuk kadar penyerapan molar.

Menurut hukum Beer-Lambert, telah ditentukan bahawa semakin banyak bilangan molekul yang mampu menyerap cahaya pada panjang gelombang tertentu, semakin banyak cahaya yang akan diserap.

Penggunaan spektrum ULTRAVIOLET:

Konsep dan prinsip spektrofotometer nampak ultraungu mempunyai banyak aplikasi. Contohnya, spektrofotometer ini digunakan untuk mengesan kumpulan berfungsi. Ia boleh digunakan untuk mengesan kehadiran atau ketiadaan kromofor dalam sebatian kompleks.

Ini juga boleh digunakan untuk mengesan konjugat dalam poliena. Apabila ikatan berganda meningkat, penyerapan memancarkan kepada panjang gelombang yang lebih panjang. Di samping itu, spektrum UV boleh digunakan untuk mengenal pasti sebatian yang tidak diketahui. Spektrum sebatian yang tidak diketahui akan dibandingkan dengan spektrum sebatian rujukan. Jika kedua-dua spektrum tersebut bersamaan, sebatian yang tidak diketahui akan berjaya dikenal pasti.

Spektrum UV juga boleh membantu menentukan konfigurasi isomer geometri. Telah ditentukan bahawa cis-alkena diserap pada panjang gelombang yang berbeza daripada trans-alkena. Jika isomer mempunyai struktur bukan koplanar, ia masih boleh ditentukan melalui spektroskopi ULTRAVIOLET.

Akhirnya, alat ini dapat menentukan ketulenan bahan tersebut. Untuk tujuan ini, penyerapan larutan sampel dibandingkan dengan larutan rujukan. Kekuatan penyerapan boleh digunakan untuk mengira ketulenan sesuatu bahan.