Methode voor het detecteren van de luchtvochtigheid in een testkamer bij hoge en lage temperaturen.

Leverancier van vochtanalysatoren die ik graag met u deel:

Vochtigheidsmeting is altijd een bekend probleem geweest in de sociale metrologie. Het lijkt een complexe grootheid, maar bij nader inzien blijkt het een tamelijk ingewikkelde fysisch-chemische analyse en berekening te omvatten. Hierdoor kan men gemakkelijk veel factoren over het hoofd zien die essentieel zijn voor een correcte vochtigheidsmeting en een optimaal gebruik van de sensor. Minder gangbare methoden voor het meten van vochtigheid in testkamers met hoge en lage temperaturen zijn: statische methoden (dubbele drukmethode, dubbele temperatuurmethode, shuntmethode), statische methoden (verzadigde zoutmethode, zwavelzuurmethode), dauwpuntmethode, droge- en nattebolmethode en elektronische sensoren.

Methode voor het detecteren van de luchtvochtigheid in een testkamer :

Door het gebruik van traditionele meet- en regeltechnieken kan dit type hoge- en lage-temperatuurtestkamer zeer nauwkeurig worden vervaardigd. De complexe mechanische apparatuur maakt de prijs echter relatief hoog en de bediening tijdrovend. Het is daarom belangrijk dat de meting voldoet aan de hoogste normen. De nauwkeurigheid van de meting bedraagt ​​meer dan ± 2% relatieve vochtigheid. De tweedrukmethode en de tweetemperatuurmethode zijn gebaseerd op het thermodynamische evenwicht tussen druk, volume en temperatuur, waardoor de evenwichtstijd langer is. De scheidingsmethode is gebaseerd op de nauwkeurige menging van relatief lichaamsvocht en relatief droge damp.

Vochtigheidstestkamer

De dauwpuntmethode meet de temperatuur van vochtige lucht wanneer deze verzadigd is, wat een indirect gevolg is van thermodynamische wetten. De methode is zeer nauwkeurig en heeft een breed meetbereik. De precisie van een dauwpuntmeter kan ± 0,2 °C of hoger bedragen.

De markt voor elektronische vochtigheidssensoren en vochtigheidsmeting kende in de jaren negentig een teruggang. De laatste jaren is het onderzoek en de ontwikkeling van internationale vochtigheidssensoren echter sterk verbeterd.

De nattebolmethode met droog- en droogboltemperatuur in een testkamer met hoge en lage temperaturen is een veelgebruikte meetmethode. Het is een directe methode die de nattebolvergelijking gebruikt om de luchtvochtigheid te berekenen. Deze vergelijking is voorwaardelijk: de windsnelheid in de buurt van de nattebol moet hoger zijn dan 2,5 m/s. Deze voorwaarde wordt door gewone nattebolthermometers vaak te gemakkelijk toegepast, waardoor de nauwkeurigheid slechts 5-7% RH bedraagt. Bovendien zijn de nattebol- en droogbolmethoden niet statisch. Denk dus niet dat het verbeteren van de meetnauwkeurigheid van twee thermometers gelijk staat aan het verbeteren van de meetnauwkeurigheid van de hygrometer.

De verzadigde zoutmethode in een statische testkamer met hoge en lage temperaturen is een zeldzame methode voor het meten van de luchtvochtigheid. Deze methode is complex, maar tegelijkertijd eenvoudig uit te voeren. De verzadigde zoutmethode stelt echter strenge eisen aan het evenwicht tussen de vloeibare en gasvormige fasen en aan de schommelingen in de omgevingstemperatuur. Het duurt lang voordat de temperatuur is gestabiliseerd, en het bereiken van een lage luchtvochtigheid vereist nog meer tijd. Vooral wanneer het verschil tussen de luchtvochtigheid in de testkamer en de luchtvochtigheid in de fles groot is, moet er na elke opening van de testkamer 6 tot 8 uur worden gestabiliseerd.