De kenmerken en toepassingen van een UV-zichtbare spectrofotometer

Spectrofotometrie is een van de meest gebruikte en effectieve instrumenten voor analisten. Vrijwel elk analytisch laboratorium is afhankelijk van UV-vis-spectrofotometers. Een UV-spectrofotometer heeft de volgende belangrijkste kenmerken.

1. Hoge gevoeligheid

Door de grootschalige synthese van nieuwe chromogene stoffen en de veelbelovende vooruitgang in het toepassingsonderzoek is de gevoeligheid van elementbepaling verbeterd, met name in het toepassingsonderzoek naar multicomplexen en diverse oppervlakteactieve stoffen. De molaire absorptiecoëfficiënt van veel elementen is gestegen van tienduizenden naar honderdduizenden.

2. Wees selectief

Momenteel kunnen sommige elementen rechtstreeks worden bepaald met behulp van een fotometrische methode, mits de juiste omstandigheden voor kleurontwikkeling worden gehanteerd. Voorbeelden hiervan zijn de bepaling van kobalt, uranium, nikkel, koper, zilver, ijzer en andere elementen, en hiervoor bestaan ​​bevredigende methoden.

3. Hoge nauwkeurigheid

Bij algemene spectrofotometrie ligt de relatieve meetfout van de concentratie tussen de 1 en 3%. Als differentiële fotometrie wordt gebruikt, kan de fout worden teruggebracht tot 0,x%.

4. Breed scala aan toepasbare concentraties

Het kan variëren van constant (1% ~ 50%) (vooral bij gebruik van de differentiële methode) tot sporen (10⁻⁸ ~ 10⁻⁶%) (na voorverrijking).

5. De analysekosten zijn laag, het is eenvoudig te bedienen, snel en wordt veel gebruikt.

Omdat alle soorten anorganische en organische stoffen worden geabsorbeerd in het uv-zichtbare gebied, kunnen ze met deze methode worden gemeten. Tot nu toe is dit gedaan voor bijna alle elementen in het periodiek systeem, met uitzondering van enkele radioactieve en inerte elementen. Fotometrie is goed voor 28% van de internationaal gepubliceerde artikelen en 33% van de in China gepubliceerde artikelen.

1. Verificatie van de substantie

Absorptie, met name de maximale absorptiegolf lengte Max en de molaire absorptiecoëfficiënt, is een veelgebruikte fysische parameter voor de bepaling van een stof op basis van bepaalde kenmerken van het absorptiespectrum.

2. Vergelijk met standaardmaterialen en standaarddiagrammen

Het analysemonster en het standaardmonster werden in hetzelfde oplosmiddel en met dezelfde concentratie bereid en de uV-VIS-spectra werden onder dezelfde omstandigheden bepaald. Als het om dezelfde stof gaat, zouden de spectra van beide identiek moeten zijn. Als er geen standaardmonster beschikbaar is, kunnen de spectra ook worden vergeleken met een bestaand standaardspectrogram. Deze methode vereist dat het instrument nauwkeurig en precies is en dat de meetomstandigheden gelijk zijn.

3. Vergelijk de consistentie van de absorptiecoëfficiënten bij de golflengte van maximale absorptie.

Omdat het ultraviolette absorptiespectrum slechts 2 à 3 brede absorptiebanden bevat, en het ultraviolette absorptiespectrum voornamelijk wordt geproduceerd door de chromofoor in het molecuul in het ultraviolette gebied, en weinig verband houdt met het molecuul zelf en andere onderdelen, beïnvloeden verschillende moleculaire structuren met dezelfde chromofoor het UV-absorptiespectrum van de chromofoor in grotere moleculen niet. Verschillende moleculaire structuren kunnen hetzelfde UV-absorptiespectrum hebben, maar hun absorptiecoëfficiënten kunnen verschillen. Als de absorptiegolflengte en de absorptiecoëfficiënt van het analysemonster en het standaardmonster hetzelfde zijn, kunnen het analysemonster en het standaardmonster als dezelfde stof worden beschouwd.

4. Studie naar reactiekinetiek

Sommige reactiesnelheidsconstanten kunnen worden bepaald met behulp van spectrofotometrie, en de activeringsenergieën van reacties kunnen worden afgeleid uit snelheidsgegevens die bij twee of meer temperaturen zijn verkregen.

5. Zuiverheidstest

Het ultravioletabsorptiespectrum kan bepalen of verbindingen sporen van onzuiverheden bevatten die ultraviolette absorptie vertonen. Onzuiverheden in een verbinding kunnen worden gedetecteerd als er geen duidelijke absorptiepiek in het ultraviolet-zichtbare gebied van de verbinding zelf is, maar de onzuiverheden een sterke absorptiepiek in het ultraviolette gebied vertonen.

6. Bepaling van de sterkte van waterstofbruggen

De sterkte van de waterstofbruggen verschilt ook tussen verschillende polaire oplosmiddelen. Ultravioletspectroscopie kan worden gebruikt om de sterkte van de waterstofbruggen van verbindingen in verschillende oplosmiddelen te bepalen en zo te achterhalen welk oplosmiddel het meest geschikt is.

7. Bepaling van de complexe samenstelling en de stabiliteitsconstante

Metaalionen vormen vaak complexen met organische verbindingen, waarvan de meeste absorbeerbaar zijn in het uv-zichtbare gebied, en waarvan de samenstelling kan worden bestudeerd met behulp van spectrofotometrie.

Wij zijn leverancier van spectrofotometers . Neem gerust contact met ons op als u interesse heeft.